Yusuf'un Gömleğinde 3 Kan Lekesi..
4/2/2009

Gece Gibi İniyor Gözlerime Yalnızlık. Yağmur Seslerinin Buğusuna Emanet Edilmiş Çocukluk Şarkıları Kadar Uzak ve Mağrurum. Önce Şehre Ağlıyorum Sonra Sana. Yusuf'un Gömleği Kadar Hanif, Zülehya'nın Gözleri Kadar Naif Bir Kent Kuruyorum Sana. Ey Kan Kızılı Gözlerinde AŞK Manzumeleri Nesreden Sevgili. Tıpkı Yusuf'un Hikâyesinde ki Gibi: Senin Güzelliğini Gören Her Şehir, Letâfetinden Sarhoş Olup Kendi Bıçaklarıyla Kendi Parmaklarını Doğrasın İstiyorum.
ki Bir Şehir Gözlerinin Güneşini İçip Güne Başlıyorsa ve Halâ Kendini Yakmıyorsa, O Şehirden İntikam Almanın Vakti Gelmiştir. Gözlerin ki; Yaralı Ceylanların Susuzluğunu Giderdiği Sonsuzluk Irmağı. Bedevilerin Çölsü Yalnızlıklarına Bir Avuç Serap. Gözlerin Cennet Diyarına Ulaştıran Köprüdeki Zebercet Taşlarının Üstündeki Parıltı. Herşeye Olsa Bile Gözlerine İhanet Etmemeli Şehir. Gözlerin Açılınca Kıyamet, Kapanınca Cennet.
Cennete Giden Herkesin Gömüldüğü Bir Güzellik Kabri Gözlerin.
Ey Alnının Halesinde Mekki Yalnızlıkları Saklayan Hüzün Mevsimi. Ey İsmini Gül Yaprağının Suya Dokunuşundan Alan Mesrûr Sevgili.
Bir Karanfil Ölüyor Avuçlarımda Belli Belirsiz. Şehirsiz Çocukluğumun Sığırtmaç Eteklerine Yuvarladığım Senli Günlerimle Gidiyorum Şehrinden. Bir Şadırvanın Ucuna Bağladığım Yüreğime Kimsesiz Çocuklar Su Serpiyor.
Önce Şehre Ağlıyorum Sonra Sana.
ve Yusuf'ça Bir Vakarla.
SENİ KALBİMİN ZİNDANINDAN ÂZÂD EDİYORUM.

Sana Kullanılmamış Kelimelerle Yepyeni Bir Cümle Getireğim İstedim Züleyha. Düşlerin, Gerçeğin Prizmasına Yansıyan İzdüşümüyle " AŞK " Çizmeliydi Kalbinin Tualine Ellerim Ama Ellerim Açık Arttırmaya Sunulmuş Bir Gökyüzüne Değdireli Beri Ziyankâr Bir Yağmurun Hamiliyim.
Sükûtumun Baş Harfini Sana Bağışladıysam, Naralarımın Andacı Sen Olasın Diyedir Bu.
Adım Yusuf
Andım Yusuf
Acım Yusuf
Harcım Yusuf
Geceye Adını Mıhlarken Sensizlikten Lâl Kesilmiş Gözlerim. Denizlerin Yakamoz Değmemiş Kıvrımlarına Kalbimdeki Kandan Kalem İle Şunu Yazacağım.
Hiç Bir Harfi Sensiz Bir Cümleye Kurban Etmeyeceğim

Ellerinin Geceyi Ürküten Siyahlığı Olmasaydı Belki İnanırdım Zindanda Olmadığıma. O Zaman AŞKa Meyyal Yanlarımı Savaşa Sürmezdim. Ne Bahşettiyse Sana Rahman, Efdâl Gözlerine Musaddık Olan Rüyalarında, Hepsini Hayra Yorardım. Ama AŞK, Gömleğimin Yakasına Bulaşan Kir Oldu Sadece. Bu Yüzden Züleyha, AŞKsızlığa Muttasıl Eyledim Kulbe-i Ahzan'ımı. Mintanım Hüzünle Örülüdür Gelme Peşimden Ben Kendi Kardeşlerince İhante Uğrayan Bir Yürek Taşıyorum İçin Dehlizlerinde. Kan Revan Uykularıma Rüyalarını Mahsûd Kılma Züleyha. Yakup'un Gözleri Kadardır Kalbimin Körlüğü. Bünyamin Kadar Acemisiyim AŞKın ve Andın.
Bana Rüzgârlardan Bahset Züleyha. Saçlarının Çölsü Yalımlarında Alevlenen Ateşten Rüzgârlardan ki Silinsin Gömleğimdeki Kirli Gölgen. Çünkü Züleyha: AŞK, Günahın Karaladığı Tövbeyle Aklanmaktır!..
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
